Hoi iedereen,
Je kent dat wel; drukke dagen, een overvol agenda, stress over de auto die naar de keuring moet en noem maar op.
's Avonds kom je moe maar voldaan thuis maar je pillendoosje ligt niet op je nachttafeltje...heb ik mijn pil vanmorgen wel genomen?
Paniekfase 1. Zweten en versnelde hartslag.
Plots besef je dat je de vorige dag het doosje in je schuifje hebt gelegd omdat de poetsvrouw kwam.
Angstzweet...
Je opent de schuif en daar ligt inderdaad je doosje met...inderdaad de pil van vandaag er nog in.
En nu?
Paniek...
Nee, nu effe rustig blijven.
Ademen...
Waar is die buikademhaling als je hem nodig hebt?...
Ik heb mijn blad nog van het ziekenhuis.
God(verbiedthetvloeken) waar ligt dat?
Rustig worden...ademen...
En dan: de twaalfurenregel...
Neen ze waren nog niet gepasseerd dus wel nog even innemen, die pil.
Nog even diep in- en uitademen...
rust...
En dan...
Weer even beseffen dat je er wel aan moet blijven denken.
Met andere woorden, toch weer even door elkaar geschud.
Daarom ben ik blij dat ik mee op weekend kan.
De moraal: poetsvrouw of niet, mijn doosje blijft op mijn nachttafeltje liggen ;)
Groetje
Wim
Reacties
Hey Wim,
Ken dat gevoel. Heb het ook al meegemaakt. In begin regelmatig te laat genomen. Maar nu heb ik reserve doosje met medicatie bij mijn vriend liggen, dus als ik daar blijf eten of slapen, dan heb ik ze altijd bij de hand
Hoi Wendy,
Inderdaad maar de voorbije dagen werd alles toch weer een keer extra gecontroleerd...gelijk het sluiten van den auto he...oke ik ben licht neurotisch ik weet het LOL
groetje
Wim