ik had nog niet zolang mijn status doorgekregen .... en ik leer een super toffe kerel kennen.
ik dacht ... ja man, je moet het hem vertellen ... je wil iets opbouwen met hem ....
Wat mij vooral opviel is dat hij dezelfde mondspoeling had als ik, dezelfde EHBO producten had ... (voor zijn beroep nodig) ... toch ergens voor mij een vraagteken ... ik vond het een beetje raar maar kom ieder zijn fetish ...
we waren 2 weken verder ... seksueel kon ik nog niks aan ... dus niets aan de hand ...
Hij vertrekt op vakantie en ik dacht ... als hij terug is, vertel ik het ... en ineens het hele verhaal .... hij is 3 dagen weg en alleen op zijn bestemming ... ineens krijg ik een bericht: kijk, zegt hij, ik zit hier alleen en heb kunnen nadenken en voor ik met je verder wil, moet ik je iets opbiechten ... en je gaat het niet leuk vinden
ik dacht in mezelf: doe maar, zeg maar .... want wat kan er nu erger zijn dan wat ik je moet vertellen ... iemand zoals ik, hetzelfde als jij maar met een een extra levensgezel (HIV)
ik stuur hem terug: zeg het maar of stuur het maar als het van je hart moet ....
stuurt die: ik heb HIV, dus als je me niet moet ... begrijp ik dat ...
ik mijn telefoon bij genomen en hem gebeld: willen we dan samen naar de dokter gaan ... want ik heb net hetzelfde.
Hoe bang ik ook was in het begin om het hem te vertellen ... en hij ook, om het mij te vertellen .... we hebben het toch maar gedaan ...
Reacties
Die vrees klinkt bij velen bekend in de oren!
Het loopt steeds vaker goed af, geloof ik!
Ik denk wel dat het niet vanaf de eerste keer hoeft verteld te worden. (Is ook niet verplicht). Iedereen heeft het recht de kans te hebben jou/mij/ons te leren kennen zoals we zijn. Dat vervelende 'detail' kan iets later komen, en dan ziet de ander je ondertussen als persoon met een gezondheidsdetail, niet als een ziekte met een persoon erachter verborgen.
Ook de "dus als je me niet (meer) moet..." is eigenlijk niet iets wat we zelf moeten zeggen. Daar is echt geen reden meer voor. (Al speelt het nog wel door ons hoofd natuurlijk).
Klopt: wat kan er nu zo erg zijn dat wij die elkaar leuk vinden, dat plots niet meer zouden kunnen!