Ik weet niet wie ik ben en ik weet niet wat ik moet doen, ik blijf maar denken en blijf maar zoeken maar ik vind de juiste oplossing niet. Het maakt me kapot van binnen diep van binnen, maar toch kan ik het nog net verstoppen. Mensen verwachten altijd maar dat je lacht en er bent voor iedereen maar is er ooit iemand dat u echt kent? Echt begrijpt ?, hoe kapot u van binnen kan zijn ? Wat moet ik doen wat moet ik zeggen het risico nemen en de waarheid of toch maar niet, misschien de volgende keer ik hou men masker nog even op en speel voor safe. Want ooit heb ik de fout gemaakt om safe aan de kant te zetten en te kiezen voor vertrouwen en dat is wat mij de dag van vandaag heeft kapot gemaakt en op dit punt heeft gezet dat ik niet meer weet wie of wat ik ben.
Je moet lid zijn van Positief Contact, lotgenotencontact voor mensen met hiv om reacties toe te voegen!
Word lid van Positief Contact, lotgenotencontact voor mensen met hiv
Lotgenotenweekend oktober
- Beschrijving:
Onze weekends zijn er voor mensen met hiv, mannen, vrouwen homo, hetero, bi,... of je nog maar pas weet dat je leeft met hiv of al langer: we nemen je graag mee naar de zee. Voor het uitwisselen van ervaringen, elkaar beter te leren kennen en…
- Aangemaakt door: Sensoa Positief
7e Nationale hiv dag 10 oktober 2026
- Beschrijving:
Deze dag staat in het teken van gezondheid, preventie en welzijn, met bijzondere aandacht voor de algehele gezondheid van mensen met hiv die ouder worden met hiv.
La journée de cette année explorera la thématique “Vivre longtemps, vivre…
- Aangemaakt door: Sensoa Positief
Een avond voor vrouwen met hiv
- Beschrijving:
English version bellow
Op dinsdag 10 november organiseren we bij Sensoa een gezellige infoavond voor vrouwen die leven met hiv.
We komen samen in een veilige en ontspannen sfeer.…
- Aangemaakt door: Sensoa Positief
Reacties
Ik ga liever voor de waarheid ook al is het vaak het pijnlijkst. Je weet dan tenminste waar je staat en in wat je je energie beter niet aan verspilt. Ooit zal het geluk je aankijken.... Iets kan er ineens voor zorgen dat je weer verder kan.....
Hoi Pascale,
Je woorden raken me. Ze zijn zo veelzeggend. Ik hoop dat je vooral niet vergeet dat je een mens bent die haar gevoel zo sterk in woorden kan omzetten. Ik wens voor jou een moment dat je gewoon even mag en kan zeggen: 'neen, het gaat even niet'.
Ik sluit me aan bij Patrick en rijk je de hand voor de brunch waar je je tranen onder woorden kan en mag brengen, tegen lotgenoten of anderen. Ik weet dat het lotgenotenweekend voor mij veel soelaas heeft gebracht. Iedereen heeft zijn eigen traject, maar ik hoop dat je de woorden en tranen van pijn en verdriet een keer kan laten vloeien zodat ze plaats kunnen maken voor tranen van opluchting en dat je terug kan ontdekken wie je altijd geweest bent, een vat vol mens.
Kom naar de brunch en praat met lotgenoten. Zie mensen en dan ga je zien dat die er net zoals jij normaal er uit zien.
Praten werkt en helpt, jammer dat er zo weinig samenkomsten zijn, vroeger had je het café iedere maand, ooit 2 keer per maand en voor mijn tijd zelfs meermaals.
Dat contact heeft heel veel voor mij betekend. Live gesprekken en vriendschappen die er uit ontstaan zijn
Virtuele Dikke knuffel als steun en troost, meer kan ik je hier niet bieden
Tot op de brunch misschien
Patrick