Hoi iedereen,
Vanmorgen was het weer tijd voor mijn zesmaandelijkse controle bij de dokter in het Jessaziekenhuis te Hasselt. Ja hoor, ook in Limburg leven mensen met hiv. Wist je trouwens dat het Jessaziekenhuis sinds januari van dit jaar een erkend hiv-centrum heeft...
Twee jaar na mijn diagnose zorgt de afspraak bij de dokter nog steeds voor zenuwen en daarom maak ik er steevast een dagje verlof van. 9u45 bij de dokter en 10u45 stond ik buiten:
Hiv-waarde: ondetecteerbaar: N=N speelt in de zoektocht naar een relatie best een belangrijke rol: als je niet weet wat dit betekent: N=N
CD4-waarden: na 2jaar op 330 en eindelijk uit de rode cijfers...ja soms geven cijfers een goed gevoel.
Soa's: geen
antistoffen hepatitis B: nog niet voldoende dus nog effe een spuit in die arm...
Fysiek gaat het dus goed met me, maar toch stel ik vast dat ik op andere vraagstukken stuit. Ik was al voor mijn diagnose bezig om mijn leven in een andere richting te sturen en ook na mijn diagnose bleef ik mijn zelfanalyse verder zetten. Hiv bleek de schijnwerper die me deed beseffen dat ik op sommige vragen zelf geen antwoord kan geven. Gesterkt door het lotgenotenweekend hakte ik de knoop door en ondertussen ben ik gericht op zoek naar een therapeut/lifecoach in regio Hasselt met een rugzak vol voorbereiding en zelfanalyse op zak...tja ik blijf natuurlijk sociaal-accident in hart en nieren.
Om deze beslissing en de goede resultaten te vieren ben ik na mijn doktersafspraak een heerlijk koffietje gaan drinken in de Kingkong (tja een beetje Hasseltse reclame he) en vervolgens mijn favoriete boekhandel (Grim) van Hasselt binnen gewandeld... Met de nieuwe boekenbuit op zak vertrok ik met het treintje richting Antwerpen. Een museumbezoekje, een bezoekje aan de pralinewinkel en dan richting sensoa voor de vergadering.
Je ziet het misschien niet, maar positief-contact wordt meer gelezen dan je denkt en daarom zitten Wendy(co-moderator) en ikzelf enkele keren per jaar samen met de medewerkers van sensoa om mogelijke veranderingen te bespreken.
Tip: Als je een blogje leest, mag je altijd op het hartje bovenaan klikken, want zo kan ook jij laten zien dat je een blog gelezen hebt.
Voor nu kruip ik moe maar voldaan onder de wol en stuur jullie allemaal een dikke knuffel.
Wim
Reacties