blogs

Hoi iedereen,

Nog een weekje en wereldaidsdag staat weer voor de deur.

Hoewel ik die dag gewoon aan het werk zal zijn en een opleiding zal volgen in het Brusselse over armoede en welke rol dit speelt in een reclasseringsverhaal, zal deze dag vanaf dit jaar toch een andere kleur krijgen.

Zoals ik jullie al vertelde, leef ik sinds maart met de diagnose HIV. Het sociale beestje in mij is niet bij de pakken blijven zitten en al gauw werd mijn omgeving op de hoogte gebracht. Positieve reacties alom...dus een volgende stap drong zich op...

Op 04/12 Een getuigenis voor de Vlaamse Overheid in het kader van een broodje divers: collega's van alle diensten zijn uitgenodigd en zij die willen, krijgen een broodje aangeboden en vervolgens een infosessie, waarbij het deze keer zal gaan over HIV en werken met HIV. Want ook met HIV kan je een goede collega zijn.

Maar eens een bal aan het rollen...

Deze week volgde de vraag van mijn arts en verpleegkundige of ik wil meewerken aan een interview op 30/11. Limburg in de verf!

Ik moet toegeven dat het me eerst een beetje overviel...dus een klein schijnmanoeuvre...'Neem best ook even contact op met Sensoa'.

Een warm mailtje van Leen en een dagje extra om erover na te denken was echter genoeg om tegen mezelf te zeggen: 'waarom niet'. Als ik denk aan hoeveel keer ik aan mijn omgeving uitleg heb gegeven over wat HIV nu betekent en over het verschil tussen HIV hebben in plaats van HIV zijn en vooral hoe vaak gebleken is dat er nog steeds heel veel misvattingen leven als gevolg van jaren-80-verhalen...

Maar ook als ik merk hoe goed het doet om op een gewone manier over HIV te kunnen praten...

Let's do it!!

Wees gerust het is niet enkel altruïsme maar ook een deel van mijn manier van omgaan met de dingen die mijn levenspad kruisen, dus best ook een beetje egoïsme. Toch hoop ik dat ik mijn steentje kan bijdragen bij het parcours van anderen en misschien zelfs iets kan betekenen voor een illustere onbekende die mijn verhaal hoort of leest. (inderdaad een sociaal assistent in hart en nieren...vanuit datzelfde egoïsme natuurlijk!)

Het blijft spannend, want eens een boodschap de wereld ingestuurd, kan je enkel nog loslaten, maar tegelijkertijd geeft het me een goed gevoel.

Donderdag 30/11 om 09u30 zal ik op post zijn...dus...duimen maar!

En natuurlijk...tot op de brunch van 03/12

Groetje

Wim