eerlijkheid wordt vaak niet beloont.
je leert nieuwe mensen kennen , je praat over vanalles, men ziet dat je medicijnen slikt en men vraagt waarom En je vertelt dat je hiv pos ondetecteerbaar bent. Dan krijg je algemene stilte, ook al zijn er geen lijfelijke dingen gewoon vriendschappelijk. Waarom ? Waarom kan de maatschappij moeilijk om met dit en waarom blijft dit zo een taboe? En dan zegt men praat erover zodat mensen dit normaal gaan beginnen vinden.
Zelfs mijn vriend heeft het er de laatste jaren enorm moeilijk mee. Hij zegt ik wil dit niet krijgen dus gebeurt er niets meer. Naar de seksuoloog gaan wilt hij niet want het zit tussen mijn oren. En dan is men verwondert dat mensen in een depressie raken?
Heb meegelopen in de pride Antwerpen omdat ik zoiets had van we moeten ergens beginnen. Mensen herkende me en vroegen wat loop jij daar tussen te doen. Daar ook eerlijk op geantwoord met als resultaat , stilte . Ik troost me met de gedachte dat die mensen geen vrienden zijn maar schuimers, meelopers want een echte vriend(in) die neemt je in zijnof haar armen en zegt dat je niet verandert ondanks wat je hebt vertelt.
Moest er even af
Patrick
